Myślałam, że znajomość kanji daje mi fory. Aż pewnego dnia to właśnie ona podłożyła mi nogę.
Na początku było łatwo
Kiedy zaczynałam uczyć się koreańskiego, najbardziej zaskoczyły mnie słowa.
도서관 biblioteka, 준비 przygotowanie, 무료 darmowy, 시간 czas, 약속 obietnica. Japoński ma każde z nich, bo są zbudowane z tych samych chińskich znaków.
Jeśli wiesz, że 図書館 to 도서관, a 準備 to 준비, nie wkuwasz od zera. To była autentyczna ulga.
A ponieważ każdemu znakowi odpowiada w koreańskim w miarę stały dźwięk, z czasem zaczęłam zgadywać słowa, których nigdy nie widziałam. To pomaga mi do dziś.
Przy lunchu nie utrzymałam kamiennej twarzy
Jadłam ze współpracownikami, kiedy jedną z koleżanek zapytano, co robiła w weekend.
„애인이랑 여행 갔다 왔어요."
Zamarłam z pałeczkami w powietrzu. Czemu ona mówi to właśnie tutaj?
Po japońsku 愛人 (aijin) oznacza partnera romansu — kochankę albo kochanka. Te same znaki, więc naturalnie założyłam to samo znaczenie. W moich uszach właśnie ogłosiła romans przy całym biurze.
Ale nikt nawet nie mrugnął. Wszyscy po prostu pojechali dalej z „어디 갔었어요?" — dokąd pojechałaś?
Tylko ja robiłam dziwną minę.
Okazało się, że chodziło po prostu o chłopaka
Sprawdziłam później w słowniku.
Koreańskie 애인 (aein) to po prostu osoba, z którą się spotykasz. Nie ma w tym nic złego. To odrobinę bardziej dorosły sposób powiedzenia „chłopak" albo „dziewczyna".
Wszystko, co powiedziała, to: pojechałam na wycieczkę z chłopakiem.
Te same znaki — ale po jednej stronie to związek, który się ukrywa, a po drugiej coś, o czym swobodnie wspomina się przy lunchu.
Te same znaki, znaczenia się rozeszły
Od tamtej pory zapisuję je, w miarę jak je wyłapuję.
| Słowo | Znaczenie koreańskie | Te same znaki po japońsku |
|---|---|---|
| 애인 | Osoba, z którą się spotykasz | 愛人 — partner romansu |
| 공부 | Nauka | 工夫 — kombinowanie, obmyślanie sposobu |
| 방심 | Utrata czujności | 放心 — bycie w rozkojarzeniu |
공부 (gongbu) myliło mnie jeszcze bardziej, bo słyszałam je codziennie. 工夫 (kufuu) po japońsku znaczy obmyślanie sposobu, wykombinowanie sprytnego podejścia. Za każdym razem, kiedy koreański znajomy mówił „공부해야 돼" — muszę się uczyć — zawieszałam się na sekundę. Co on ma wykombinować?
Czemu wiedza wchodzi w drogę
Tu jest ten złośliwy zwrot akcji.
Jeśli nie znasz znaków, wkuwasz słowo jako nowe. Nigdy się nie mylisz.
Jeśli je znasz, pierwsze wypływa znaczenie, które już masz. Więc nie sprawdzasz. Ja zaglądałam do słownika rzadziej, bo myślałam, że już wiem.
Ze słowami, których nie znasz, jesteś ostrożna — ze słowami, które wydaje ci się, że znasz, nie jesteś. Dokładnie tam siedzi pułapka.
Więc teraz
Im bardziej słowo wygląda na wspólne znaki, tym mocniej je sprawdzam.
Zwłaszcza słowa o ludziach i słowa o uczuciach. Te dwie kategorie rozjeżdżają się najbardziej, jak zauważyłam. Nazwy przedmiotów są w większości bezpieczne.
Pytanie to najszybsza droga — ale zapytanie o słowo, które wydaje ci się znajome, wymaga odrobiny odwagi. Udawanie, że się wie, jest wygodniejsze.
Mimo to ostatnio po prostu pytam. Lepsze to niż siedzenie sam na sam z nieporozumieniem.
Od tamtego lunchu słowo 애인 w ogóle mnie nie rusza. Jeśli już, to czasem to japońska strona wydaje mi się teraz dziwna.



