Blog o nauce koreańskiego
Gramatyka, wymowa i koreański, który naprawdę słychać.
Barista o coś zapytała, a ja po prostu powiedziałem tak
Co obsługa koreańskiej kawiarni ma na myśli, pytając „na miejscu czy na wynos" — i czemu zła odpowiedź kończy się wymianą kubka.
Dzień, w którym zjadłem kolację dwa razy
Jedno źle użyte 네 w odpowiedzi na przeczące pytanie i dostałem drugą kolację. Po koreańsku tak i nie odnoszą się do zdania — nie do tego, co zrobiłeś.
Kupiłam zły lek na przeziębienie i przysnęłam na zebraniu
W koreańskiej aptece nie musisz znać ani jednej nazwy leku — tylko swoje objawy i jedno zdanie o senności.
Powiedziałem 괜찮아요 i wracałem do domu w deszczu
Te same trzy sylaby jednego dnia były odmową, a następnego zgodą. Oto zasada, dzięki której wreszcie zaskoczyło.
Sto razy przepraszałem w metrze
Nikt mi nie powiedział, że na przeciskanie się między ludźmi jest osobny zwrot — koreański ma trzy rodzaje „przepraszam".
Tygodniami mówiłem do kolegi nie tym imieniem
Przeczytałem latynizację tak, jak czyta się angielski, i mój kolega zamienił się w kogoś innego.
Przez dwa miesiące codziennie mówiłam szefowi 수고하셨습니다
Japoński ma dokładnie takie samo pożegnanie — więc założyłam, że sugohasyeossumnida jest bezpieczne wobec szefa działu. Nie do końca było.
Nie chcieli mi sprzedać biletu do pałacu
Nie byłem pewien, czy faceci w ogóle noszą hanbok — a potem chodziłem w nim cały dzień i wszedłem do Gyeongbokgung za darmo.
Powiedziałam do kolegi „hyung" i trzy osoby wybuchły śmiechem
Dwa lata napisów do k-dram wmawiały mi, że oppa, hyung, noona i unnie to po prostu „brat" i „siostra" — oto reguła, którą napisy wyrzuciły do kosza.
Osiem talerzyków, których bałem się dotknąć
Przez dwa miesiące nie jadłem darmowych banchanów w koreańskich restauracjach. Oto co naprawdę jest wliczone w cenę — i dlaczego nikt nie chce twojego napiwku.
„Czekaj — ty nie odbijasz karty przy wysiadaniu?"
Przez cały miesiąc płaciłem za transport podwójnie, bo nikt mi nie powiedział, że w koreańskim autobusie kartę odbija się drugi raz przy wyjściu.
Kierowca autobusu machnął ręką na moje pieniądze
Pierwszy dzień w Korei: próbowałem zapłacić za autobus banknotem 10 000 wonów. Zamiast reszty dostałem lekcję o karcie T-money.